Eén van de wondermooie liederen van de IJslandse post-rockgroep Sigur Rós is Hoppípolla. Klik maar eens op deze oranje letters en laat de intense, symfonische klanken je optillen. Sluit je ogen en zweef, al is het maar voor even.
Let er vooral eens op wat hun muziek met je doet, met je gedachten, met de taferelen en de beelden die voor je ogen dansen. Ik word er een beetje zeemzoet van. Nostalgisch ook. En zeer dromerig. Alsof ik tegelijkertijd terugblik en vooruitkijk.
&Daar is vandaag een schitterende dag voor.
Hoppípolla betekent zo goed als ‘in de plassen springen’ en is bijgevolg zeer toepasselijk voor de huidige conditie van de goten. Gisteren is er namelijk een sneeuwstorm door Syd-Jutland geraasd die een decimeterdik wit tapijt heeft achtergelaten. Maar global warming liet ook niet op zich wachten: het was 2°C. De eerste positieve graad in weken trouwens. De sneeuw lag te dik op elkaar om écht te smelten & nam enkel een andere structuur aan. Toen een aantal uur later de negatieve temperaturen hun intrede weer deden, werden de straten & voetpaden getransformeerd tot ice tracks. Als voetganger loop je daarbij nog eens het grote risico om al het -ondertussen bruine- slush tegen je benen gekatapulteerd te krijgen door voorbijrijdende auto’s.
Ik heb net mijn blik even op de weersvoorspelling geworpen & het had een mirakel geweest moest er iets veranderen in de komende dagen. Niet dus.
Ondertussen is ook het tweede semester al drie dagen bezig. Na 4 examens, het herschrijven van een managementopdracht & het schrijven van een paper + verdediging, zijn alle resultaten binnen en zonder lesvrije week, zijn we er weer aan begonnen. Wegens het vertrek van een aantal Erasmussers, waren er helaas niet genoeg studenten meer om 4 internationale klassen les te geven. Het gevolg is dat onze klasgroep is opgesplitst over de overige 3. De eerste dag was het een beetje onwennig, wij met een 6-tal indringers tussen een aantal intimiderende karakters, maar het lijkt wel te zullen vlotten.
Voor de weetgierigen: mijn resultaten waren dik ok:) Een aantal hoge scores die ik niet had zien aankomen en omgekeerd. Maar de schoolregel is: als je door bent, mag je je examen niet inkijken. Breek mijn mond niet open over ons schoolsysteem, want er zou veel negatiefs kunnen uitkomen.
&Dan 02/02/2010 & 20. Ik herinner mij een bepaald zinnetje in De Kaap en de daaropvolgende reactie van mijn papa. Maar eigenlijk moet ik toegeven dat ik niet zo’n affectieve band heb met mijn verjaardag. BB besloot daar gisteren iets aan te doen & sprak zéér enthousiast de magische woorden ‘happy birthday!’ toen ze de klas binnenkwam. De leerkracht stelde meteen voor dat elke persoon in de klas een lied zou zingen in zijn/haar moedertaal, een idee dat ik snel -& gelukkig!- heb kunnen afwimpelen. De taart die de girls voorzien hadden, verloor rond de middag het verrassingselement aangezien BB zich versprak. Desalniettemin dronken we ’s middag cava, ’s avonds bier & leefden we nog lang en gelukkig.
Maar het is tijd voor de vooruitblik. Morgen deze tijd sta ik immers weer op Belgische bodem. Ik sta zelfs te popelen! Zowel het uitje van vrijdag overdag als het etentje ’s avonds als het nationaal congres van JONGCD&V doen me trappelen van ongeduld. Nu, ongeduld of niet, ik kan niet zeggen dat er al iets in mijn reistas zit. Tijd genoeg. Misschien dat een volwaardige nachtrust veel interessanter is, aangezien ik vrees dat ik mijn aantal normaliter broodnodige uren slaap dit weekend niet zal halen. Want de geschiedenis vertelt ons dat tsjeven kunnen feesten! &Wie ben ik om die traditie niet verder te zetten op zaterdagavond?
Het weekend België zal helaas van korte duur zijn, want in Kolding houden de lessen geen halt voor mij.
Van 26 februari tot 6 maart zal ik weliswaar nog in DC en NYC vertoeven, de Study Trip waarvan ik het programma binnenkort eens op mijn blog zal smijten.
&Op 26 maart keer ik terug naar het thuisland voor de paasvakantie (&stiekem ook de Politika kiesweek;))
Alors: rozengeur & maneschijn, dat dat voor iedereen zo mogen zijn!









